Etappe 2

Verslag (geschreven door Roger Jeurissen)

Onderstaande stuk beschrijft het deel van de tocht na aankomst op de Azoren (Santa Maria). De oversteek van Porto naar de Azoren duurde 7 dagen en 10 uur.

Na aankomst op Santa Maria hebben we even wat rondgekeken op het eiland. We lagen langs een kade en waren daar een hele attractie. Het was wel genieten om op ieder willekeurig moment het water in te kunnen springen. Het is een best leuk eiland. Santa Maria is vrij dun bevolkt. Op een gegeven moment draaide de wind wat en werd de haven van Santa Maria lager wal. We lagen dan we aan de binnenkant van de pier, maar we werden wel continu een meter heen en weer gespoeld door de deining die de haven binnen kwam lopen. De vissersvloot had ons een nacht wakker gehouden met ronkende motoren en door de deining was een landvast doorgeschavield. Toen hadden we het wel gehad met de kade van Santa Maria. Op naar de drijfsteigers van Ponta Delgada!

In Ponta Delgada (op het eiland Sao Miguel) hebben we eerst aangelegd aan de meldkade om de formaliteiten af te handelen. Dat ging vrij soepel, alleen had men het onzalige plan opgevat dat we een sleepje nodig hadden omdat we geen motor hebben. De box lag ongeveer 30 meter voor de wind varen van de meldkade, dus we hadden er absoluut geen behoefte aan. De capitania was onvermurwbaar. Zeer enthousiast sleepte het rubberbootje ons voor de wind de box in. De opmerking: "Now comes the hardest part, stopping!" hielp de havenmeester uit de droom. Enkele seconden later was het rubberbootje gepromoveerd van sleepboot tot stootwil en lagen we in de box, omringd door Engelsen, Fransen, Canadezen, Amerikanen, Belgen, Nederlanders en Portugezen. Ponta Delgada is een mooie stad. Sao Miguel is een mooi eiland en de wandeling rond Lagoa Verde is enorm aan te raden, je mag haar niet missen.

Na enkele dagen op Sao Miguel te hebben vertoefd, lonkte de zee weer. Tijdens het zeilen werd de zuidkant van Pico bewonderd en erg mooi bevonden. Toch hebben we haar rechts laten liggen. Horta bruist, in het bijzonder Café Sport. We hebben getuige mogen zijn van de start van de rally, vele complimenten op de boot en haar manier van varen mogen ontvangen en een schildering gemaakt op de kade bij steiger C. Men was onder de indruk en wij waren trots op dit alles. Hoe totaal anders dan in Nederland!
Te voet hebben we Faial landschapppelijk, achitectonisch en gastronomisch verkend. We hebben twee adviezen. Ten eerste: mooi eiland, kom naar Faial. Ten tweede: don't take the chicken.

Het begon tijd te worden om het laatste stukje naar Terceira te waren. We zijn tussen Sao Jorge en Pico door gegaan. We wisten dat dit minder wind kon geven, maar het geeft ook een mooier uitzicht. Tot onze verrassing heeft Angra do Heroismo tegenwoordig drijfsteigers. Sommige onderdelen ervan zaten nog in de verpakking, dus het geheel was vrij nieuw. In Angra do Heroismo zagen we nog een waarschip 570 met bakstagen en een overloop. Ze was geel en heette "Zeilen".

Op Terceira kwamen er ineens mensen aan boord die vonden dat ze ook recht hadden op onze boot! Ze begonnen van alles te reorganiseren en zo. Zoiets hadden we de hele tijd dat we aan boord zaten niet meegemaakt! We hoorden ze nog iets zeggen over onze stagen. Toen zijn we maar naar het vliegveld van Praia da Vittoria gegaan en naar huis gegaan. We weten hun plannen, dus we wachten ze op in Nederland!